06 بهمن، 1399

مشاور معاون وزیر در سازمان دانش‌آموزی با اشاره به کارکردهای مختلف آموزش و پرورش به نقش سازمان دانش‌آموزی در رشد و پرورش دانش‌آموزان پرداخت.

چگونگی کمک سازمان دانش‌آموزی به افزایش مهارت دانش‌آموزان

مشاور معاون وزیر در سازمان دانش‌آموزی با اشاره به کارکردهای مختلف آموزش و پرورش به نقش سازمان دانش‌آموزی در رشد و پرورش دانش‌آموزان پرداخت.

 

علی نقی یزدان‌پناه در دومین روز دوره آموزشی مربیان پیشتاز با موضوع آشنایی با فعالیت‌های گروهی و مدیریت در گروه با بیان اینکه بیش از ۲ دهه از تشکیل سازمان دانش‌آموزی گذشته است و یکی از دلایل بقای این سازمان همت بلند و خالصانه مربیان بوده است درباره دلیل تاسیس سازمان دانش‌آموزی اظهار کرد: امروزه در تمام آموزش و پرورش‌های توسعه یافته دنیا، سازمان‌های مکملی وجود دارد که پویا بودن آموزش و پرورش را نشان می‌دهد. در گذشته خروجی آموزش و پرورش محصولی بود که افراد فاقد هرگونه مهارت بودند اما آیا او برای ورود به عرصه زندگی مهارت‌های لازم را کسب کرده است؟ یکی از دلایل عمده تاسیس سازمان دانش‌آموزی این بود تا با کمک و روش‌های جدید نواقص آموزش و پرورش را برطرف کند.

وی با بیان اینکه با کمک سازمان دانش‌آموزی، افراد در آموزش و پرورش مهارت‌های زندگی، فردی و اجتماعی را کسب می‌کند افزود: سرآغاز تغییر دانش‌آموز تغییر مربی است. کارکرد آموزش و پرورش باید چه چیزی باشد تا این نیاز احساس شود سازمانی باید به آموزش و پرورش کمک کند.

یزدان پناه اولین کارکرد آموزش و پرورش را انتقال فرهنگ دانست و گفت: کار مدرسه نیز انتقال فرهنگ به دانش‌آموزان است آموزش و پرورش باید آداب، سنن و هنجارهای جامعه را منتقل کند. از دیگر کارکردهای آموزش و پرورش می‌توان به جامعه پذیر کردن دانش‌آموزان، نظارت اجتماعی و خود کنترلی، یگانگی و انسجام در بین دانش‌آموزان، نوآوری و تغییر، پرورش، رشد و شخصیت دانش‌آموزان و رشد سیاسی اشاره کرد.

باید چگونه زندگی کردن را به دانش‌آموزان بیاموزیم

مشاور رئیس سازمان دانش‌آموزی ادامه داد: محورهایی که آموزش و پرورش دنیا در این سال‌های اخیر طی کرد تحت عنوان آموختن برای دانستن بود اما بعد از این موضوع، آموختن برای به کار بستن و سپس آموختن برای زیستن و اکنون آموختن برای با دیگران زیستن مطرح است. ما باید چگونه زندگی کردن را به دانش‌آموزان بیاموزیم چرا که آموزش و پرورش توسعه یافته به این مرحله رسیده است.

وی درباره نقش سازمان دانش‌آموزی در این باره گفت: کار اصلی سازمان تغییر در رفتار بچه‌هاست که این تغییر در رفتارها ایجاد می‌شود. این تغییر باید در خانواده‌ها و جامعه نیز محسوس باشد، سازمان دانش‌آموزی یک تشکل نیست بلکه مجموعه ای است که می‌تواند ده‌ها تشکل را در خود جای دهد.

یزدان پناه با اشاره به اینکه سازمان دانش‌آموزی باید یک سازمان مولد، تولید کننده و مرجع تربیتی باشد عنوان کرد: مهم ترین مساله ای که در این سازمان مبناست "کار گروهی" است، کار گروهی در قالب تشکیلات معجزه می‌کند.

هدف سازمان تعمیق امر تربیت است

مشاور رئیس سازمان دانش‌آموزی هدف سازمان را تعمیق امر تربیت دانست که با استمرار امر تربیت محقق می‌شود. وی گفت: در قالب کار تشکیلاتی و گروهی به دنبال تقویت توانمندی، قادر بودن، اهل تشخیص شدن دانش‌آموزان هستیم.

یزدان پناه افزود: سازمان دانش‌آموزی تاثیرگذار است و عمق آن مانا بودن تربیت و رفتار صحیح را رقم می‌زند، سازمان باید تربیت را درونی کند این موضوع در قالب تشکیلات اتفاق می‌‌افتد.

وی به ویژگی‌هایی که آموزش و پرورش باید به دانش‌آموزان منتقل کند اشاره کرد و آنان را خطرپذیری، مسئولیت پذیری، مشارکت جو کردن دانش‌آموزان، نظم پذیری، تاب آوری و تمرین در شرایط سخت بودن خواند‌ و تاکید کرد این ویژگی‌ها از سوی سازمان دانش‌آموزی محقق می‌شود.

مشاور رئیس سازمان دانش‌آموزی با طرح این سوال که کار تشکیلاتی چه اهمیتی دارد بیان کرد: اولین اصلی که ضرورت کار تشکیلاتی را دوچندان می‌کند ضرورت دینی و اخلاقی است، ضرورت فردی، اجتماعی، اقتصادی و تربیت سیاسی از دیگر موارد و ضرورت‌های با اهمیت کار تشکیلاتی است.

مربی مداخله کننده غیرمستقیم و یک مشاور است

یزدان پناه با بیان اینکه برای دانش‌آموزان پیشتاز بودن، بازی و برای مربیان تحقق امر تربیت است ادامه داد: در کارهای گروهی و تشکیلاتی، مربی مداخله کننده غیرمستقیم و یک مشاور است و رهبر، سرتیم و یاورمربی است. تفاوت کار تشکیلاتی با کار غیرتشکیلاتی این است که دخالت‌های مربی در کار تیمی به طور مستقیم نخواهد بود.

وی درباره چگونگی هدایت دانش‌آموزان از سوی یک مربی خطاب به مربیان پیشتاز اظهار کرد: به دانش‌آموزان اعتماد کنید، به بچه‌ها آموزش غیرمستقیم دهید، باید مربیان مطالعه داشته باشند، در روش‌های گذشته تجدید نظر کنید، کانون اعتماد بچه‌ها شوید، به جای مچ گیری از بچه‌ها دستگیری کنید، چهره گشاده داشته باشید، به تمام بچه‌ها یکسان توجه کنید، بچه‌ها را در کارها شرکت دهید و بر آنان نظارت داشته باشید‌.